تغییرات دهانی فکی و صورتی در بیماران مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به مرکز بیماری های خاص کرمان در سال ۱۳۸۶
محل انتشار: فصلنامه پژوهشی خون، دوره: 5، شماره: 3
سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 88
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BLOOD-5-3_007
تاریخ نمایه سازی: 29 آبان 1402
چکیده مقاله:
چکید ه سابقه و هدف بتا تالاسمی ماژور به عنوان شایع ترین بیماری ژنتیکی در ایران گزارش شده که همراه با مشکلات دهانی فکی و صورتی( Oromaxillofacial ) می باشد. این پژوهش به منظور بررسی شیوع تظاهرات دهانی فکی و صورتی در بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به مرکز بیماری های خاص استان کرمان در سال ۱۳۸۶ اجرا گردید. مواد وروش ها مطالعه انجام شده از نوع مقطعی و توصیفی بود. روش نمونه گیری تصادفی بود. در این مطالعه تعداد ۲۰۸ نفر بیمار مبتلا به بتا تالاسمی ماژور مورد بررسی قرار گرفتند. بعد از معاینه دهانی و تکمیل فرم های مربوطه، نتایج با استفاده از آزمون X۲ ، t-test و نرم افزار ۵/۱۳ SPSS تجزیه و تحلیل شد. یافته ها از بین ۲۰۸ بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور مورد بررسی، تعداد ۱۰۳ نفر مذکر و ۱۰۵ نفر مونث بودند. میانگین سنی بیماران ۴۸/۱۲ سال(با انحراف معیار ۰۹/۶) و طیف سنی بیماران از ۱ تا ۲۶ سال بود. شایع ترین تظاهرات صورتی رنگ پریدگی چهره(۳/۴۷ درصد با فاصله اطمینان ۹۵ درصد) و کمترین تظاهر جلوزدگی فک پایین بود. در این بررسی، ۶/۴۶ درصد(با فاصله اطمینان ۹۵ درصد) بیماران دارای بیرون زدگی فک بالا بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که شایع ترین محل پیگمانتاسیون داخل دهانی در لثه لبیال و کمترین میزان مربوط به قسمت های طرفی زبان، کام نرم و کف دهان می باشد. نتیجه گیری این مطالعه نشان داد که ۱۷۵ نفر( ۲/۸۴ درصد) از بیماران از تغییرات ناحیه استخوان های فک و صورت شامل جلوزدگی فک بالا و پایین، بینی زینی شکل، فضا بین دندان های قدامی، بیرون زدگی دندان های قدامی، مال اکلوژن خلفی و برجستگی پیشانی رنج می بردند. هم چنین مطالعه حاضر نشان داد که هر چه سن دریافت خون کمتر باشد و به عبارتی بیمار در سن پایین تر خون دریافت کرده باشد، میزان شیوع تظاهرات فکی دهانی و صورتی کمتر می باشد.
کلیدواژه ها: