شهود و امر وصف ناپذیر

آقای رنفورد بمبرو در مقاله «شهود و امر وصف ناپذیر» با تمرکز بر مباحث و موضوعاتی که تبیین سنتی ردلف اتو از «امر قدسی» در پیش می نهد، همان قاعده بازجست شواهد صدق را در برخی قلمروهای حیات انسان ارائه می کند. با استفاده از نوعی رویکرد ویتگنشتاینی این مساله، به طور کلی مورد مداقه قرار می گیرد که «برهان» چیست و چه زمانی به درستی بازجست و حاصل می شود. علاوه بر این، مقاله به طور دقیق مسائلی را درباره فهم آدمی از تجارب عرفانی و معمولی و ماهیت هر تبیینی از آنها طرح می کند. چه بسا آقای بمبرو در نتیجه گیریهایش در جایگاه یک ضد اثبات باور، هر چند نوع پیچیده و پیشرفته آن، جای داده شود، تاکید اصلی وی بر این نکته مهم است که ما نباید نه، با زحمت، دیدمان را بر آن «امر ممکن» بنا کنیم و نه «برای آنچه ممکن است فهم شود و آنچه مهم است بیان شود تلاش کنیم حد و مرزهایی قرار دهیم».