فرهنگ تشکر و درونی کردن آن در کودکان و نوجوانان

یکی از مهمترین دوران زندگی هر فرد، دوران کودکی اوست و شخصیت اخلاقی و اجتماعی اش در همین دوران است کهپایه گذاری می شود. به ویژه دوران خردسالی کودک که بسیار حساس، مهم و باارزش است. او در این دوران به تدریج با صفاتخوب و بد آشنا میشود و آنها را می فهمد و می آموزد. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف ازآن فرهنگ تشکر و درونی کردن آن در کودکان و نوجوانان بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که اهمیت هر کاری را باید بانقش و ارزش آن سنجید. اهمیت کار تعلیم و تربیت و معلمی به اندازه ای است که ساختن و هدایت یک فرد مساوی زندهکردن همه افراد جامعه است. معلم در قالب فرآیند اجتماعی کردن دانش آموزان، به توسعه و پیشرفت فرهنگی و سیاسیجامعه کمک میکند. معلم با روح و جان دانش آموز سروکار دارد و به همین جهت بعنوان یک الگوی محبوب، بانفوذ و مطاعپذیرفته می شود. همچنین به دلیل برخورد مستقیم با دانش آموزان در خلال سالهای سازنده زندگی و نفوذ قابل توجه برتفکرات آنان، نقش تعیینکنندهای در این راستا دارد. دانش آموزان اگر چه قبلا در محیط خانواده علوم و اطلاعات فراوانی راکسب کرده و رفتارهایی را آموخته و به اموری عادت کرده اند و تا حدودی شخصیت شان شکل گرفته است ولی هنوز شکلثابت به خود نگرفته اند و تا حد زیادی قابل انعطاف و تغییر می باشند.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، آموزش ، تشکر کردن