تعویذ در شعر خاقانی

یکی از خصوصیات روح آدمی اندیشیدن در باره مرگ است. انسان از مرگ می ترسد و در جستجوی راه های غلبه بر آن است. حتی گفته شده است که پیدا آمدن جاودانان اساطیر ایرانی و غیر ایرانی نتیجه ترس از مرگ است. ظهور جادوگران و کاهنان و غیب گویان و فال بینان در پاسخ به این نیاز بوده است. و نیز می توان گفت که ساده ترین واکنش در برابر مرگ توسل به تعویذ و حرز و تمیمه است. این مقاله بر آن است که از انواع تعویذها در شعر خاقانی، به ویژه در اشعاری که خاقانی در رثای فرزند بیست ساله اش سروده است، سخن بگوید و چندی و چونی تعویذها را مطرح کند.

کلیدواژه ها:

Taviz ، temple ، medals ، scroll ، bead ، the wood of the cross ، تعویذ ، هیکل ، حمایل ، نشره ، مهره ، عودالصلیب