بررسی اثر زمان ته نشینی بر بهبود پارامترهای کیفی آب آشامیدنی

آبهای سطحی نقش مهمی در تامین آب شرب مورد نیاز دارند. کاهش بارندگی های سالیانه و به دنبال آن کاهش سطح منابع آبی موجب برداشت آب از لایه های پایین تر و در نت یجه افزایش بار بیولوژیکی و تغییراتی در کیفیت آب ورودی به تصفیه خانه های آب گردیده است . یکی دیگر از مشکلات اصلی تصف یه خانه ها بروز اختلال در سیستم در مواقع سیلابی به دلیل بالا رفتن بیش از حد کدورت می باشد، بطوری که زمان کارکرد فیلترها شددای کاهش یافته و میزان آب لازم برای شست و شوی آنها از میزان آب تصفیه شده بیشتر می شود، در نتیجه منجر به کاهش چشمگیر ظرفیت پذیرش تصفیه -خانه می گردد. برای حل این مشکل ، ایجاد یک واحد پیش تصفیه ضروری است . در رابطه با فرایندهای فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی تصفیه آب و فاضلاب، ته نشینی سادهترین و اقتصادی ترین روش جداسازی مواد جامد و پارامترهای بیولوژیکی از سیال می باشد. کیفیت نامطلوب آب خروجی بعد از فیلترهای شنی تحت فشار، با توجه به تغییرات کیفی آب ورودی به تصفیه خانه آب شرب می باشد. لذا در این پژوهش ، به بررسی ته نشینی ساده و تاثیر زمان ماند بر حذف کدورت و برخی از پارامترهای بیولوژی پردا خته شد. در یک مطالعه توصیفی تحلیلی ، تعداد ۴۷ نمونه از ورودی آب خام تصفیه خانه در فصل تابستان با روش استاندارد برداشت و با زمانبندی های مختلف مورد آزمایش بیولوژی قرار گرفت . نتایج این مطالعه نشان داد که زمان ماند باعث ته نشینی فیتوپلانکتونها و کدورت می گردد. کدورت پس از مدت زمان ۴ ساعت حدود ۶۰ درصد کاهش یافت . راندمان حذف پارامترهای بیولوژیکی در طی این مدت ۷۰ درصد بدست آمد. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین زمان ماند و حذف کدورت و پارامترهای بیولوژیکی آب خام تصفیه خانه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

بیولوژی ، تصفیه آب ، ته نشینی ، فیتوپلانکتونها ، کدورت.