تقصیر در حقوق مسئولیت مدنی دولت؛مطالعه تحلیلی- تطبیقی

یکی از مسائل بسیار مهم در تحقیق مسئولیت مدنی دولت ف اثبات تقصیر اوست اعتباری بودن دولت و تنوع صلاحیت دولت منجر به شکل گیری دو رویکرد متفاوت در شناخت این عنصر اساسی مسئولیت مدنی گردیده است. در رویکرد نخست، یعنی روش سلبی یا منفی، تقصیر دولت، تنها از طریق بازشناسی تقصیر شخصی کارگذاران دولت، امکان پذیر می گردد. از این نقطه نظر، تقصیر دولت، آن تقصیری است که شخصی نباشد. در این نگاه، تقصیر شخصی، مترادف با ارتکاب عمل غیر عمومی( غیر اداری) و خطای عمومی(اداری) است. عمل غیر عمومی، عملی است که یا خارج از گستره صلاحیت های کارگذار دولتی بوده و یا اینکه با قصد وارد ساختن زیان به دیگری ارتکاب یافته باشد.اما خطای اداری، نه خروج از صلاحیت و نه ارتکاب آگاهانه عمل زیانبار بوده و تنها، عدم رعایت ضوابط فنی حاکم بر چگونگی انجام وظیفه است. اما در رویکرد مثبت یا ایجابی، شناخت تقصیر دولت، ملازمه با تعریف تقصیر دولت ندارد. در آین نگاه،تقصیر دولت ، مفهومی مستقل و غیر وابسته می باشد که شامل تحقیق یا اثبات دو وضعیت است؛ نخست هنگامی که زیان، ناشی از نقص صلاحیت هایی باشد که برای دولت و نه کارگذاران دولتی مقرر گردیاه است و دیگر، هنگامی که زیان ناشی از نقص وسایل و ابزار ایفای صلاحیت های عمومی باشد