به سوی روزن چشم در حقوق نفسانی

تاکنون به این پرسش که چه چیز را باید محق شمرد دو پاسخ داده اند و روح (= روان) یا جسم (= بدن) را همچون دو معیار برای انسان بودن و محق دانستن به پیش کشیده اند. این مقاله بر پاسخی از گونه ی سوم تاکید می کند و نفس (= جان) را جلوه گاه انسان و حقوق انسانی می شناسد. حق بیش از انکه جسمانی یا عقلانی و روحانی باشد نفسانی است. نفس به خلاف روح، فارغ از بدن نیست و شناسایی آن به شکلی عینی تر از روح ممکن است. در این مقاله، معیار نفس چشم است و ادعا آن است که موجودی که چشم دارد محق است. پس جنین از زمانی که چشم خود را می یابد شخصیت انسانی می یابد و حتی حیوانی که چشمی حس شدنی دارد دست کم در لزوم رنج نکشیدن حقوقی انسان وار خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

نفس ، حق ، جسم ، روح ، بدن