تاثیر محلول پاشی سلنیوم بر پایداری غشاء سلولی ارقام ذرت تحت شرایط تنش کم آبیاری

تنش خشکی می تواند تاثیر زیادی بر خصوصیات زراعی و فیزیولوژیکی گیاهان داشته باشد. جهت بررسی تاثیر محلول پاشی سلنیوم بر هدایت الکتریکی شیره سلولی ارقام ذرت تحت شرایط تنش آبی، آزمایشی به صورت کرت های دوبار خرد شده در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تنش آبی به عنوان عامل اصلی در سه سطح I۰= آبیاری بر اساس نیاز آبی گیاه (شاهد)، I۱= آبیاری به میزان ۸۰ درصد نیاز آبی گیاه، I۲= آبیاری به میزان ۶۰ درصد نیاز آبی گیاه، I۳ در کرت های اصلی و ارقام مختلف ذرت به عنوان عامل فرعی در سه سطح V۱= S.C ۵۰۰)، V۲= ۵۲۰ ، (V۳= S.C ۷۰۰ در کرت های فرعی و محلول پاشی سلنیوم به عنوان عامل فرعی فرعی در دو سطح، عدم مصرف (SA۰) و مصرف (SA۱) ۲۰ گرم در هکتار در کرت های فرعی فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین مقدار ناپایداری غشای سلولی با میانگین ۱۷۵۹ و ۱۴۵۶ میکروزیمنس بر سانتیمتر به ترتیب متعلق به تیمار آبیاری بر اساس ۶۰ درصد نیاز آبی گیاه و تیمار آبیاری شاهد بود. در بین ارقام مختلف ذرت نیز بیشترین و کمترین مقدار ناپایداری غشای سلولی با میانگین ۱۶۷۵ و ۱۵۸۷ میکروزیمنس بر سانتیمتر به ترتیب متعلق به رقم S.C ۷۰۰ و S.C ۵۰۰ بود. مصرف سلنیوم اثر مثبتی بر کاهش مقدار ناپایداری غشای سلولی داشت به طوری که میانگین ناپایداری غشای سلولی در تیمار عدم مصرف سلنیوم از ۱۶۸۷ به ۱۶۰۱ میکروزیمنس بر سانتیمتر در تیمار مصرف سلنیوم کاهش یافت.

کلیدواژه ها:

ارتفاع گیاه ، عملکرد ، کمبود آب ، هدایت الکتریکی