تاثیرات زیرسیستمی پویش های نظام بین الملل: با تمرکز بر روابط قدرت های بزرگ

رفتار و روابط قدرت­های بزرگ یکی از متغیرهای نقش­آفرین در پویش­های سیستمی نظام بین­الملل است. این مقاله بر دو سطح تحلیل سیستمی و زیرسیستمی نظام بین­الملل متمرکز است و سعی دارد به این پرسش اصلی پاسخ دهد که روابط قدرت­های بزرگ به­عنوان یکی از پویش­های اصلی نظام بین الملل چه تاثیرات زیرسیستمی دارد؟ فرضیه پژوهش این است که در وضعیتی که در نظام بین­الملل، یک قدرت بزرگ مستقر و یک قدرت بزرگ در حال خیزش وجود دارد که فاصله قدرت آن­ها با سایر قدرت­های بزرگ قابل ملاحظه است، روابط کنشگران زیرسیستمی با قدرت­های بزرگ، تابعی از روابط دو قدرت بزرگ با یکدیگر است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که سیستم بین­الملل در وضعیت باز­توزیع قدرت قرار دارد. در این زمینه اکتفا به یک یا چند نظریه در چارچوب­های جداگانه امکان درک مناسب از مرحله گذار سیاست بین­الملل کنونی را فراهم نخواهد کرد. این پژوهش بر آنست تا از طریق هم­نشین کردن مفروضات دو پارادایم نوواقع گرایی و نولیبرالیسم و با بهره برداری از رویکرد نئو-نئو، نظریه سیستم­ها و سیستم­های تابع، به الگوی نظری مناسبی درباره تاثیرات زیرسیستمی پویش های نظام بین­الملل دست یابد.

کلیدواژه ها:

سیستم بین الملل ، زیرسیستم بین الملل ، بازتوزیع قدرت ، قدرت های بزرگ ، قدرت مسلط ، قدرت درحال خیزش