نگاهی نظری به دیپلماسی عمومی آمریکا /نوشته :دکتر فواد ایزادی/ ترجمه :محسن بدره

مقاله حاضر چارچوب غالبی را به چالش می کشد که همچنان راهنمای اقدامات کنونی دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکاست و تاکید دارد که این دیپلماسی عمومی بدون تغییرات عمده ساختاری، فاقد مشروعیت اخلاقی است. مروری بر اقدامات دیپلماسی عمومی گذشته آمریکا نشان می دهد که این فعالیت ها  عمدتا در برگیرنده جریان یک طرفه ارتباطاتی با تکیه بر مدیریت تصویرسازی بوده اند. با استفاده از نظریه های هژمونی، متمایزانگاری آمریکایی، شرق شناسی، و امپریالیسم فرهنگی، نویسنده به تبیین چارچوبی نظری برای تحلیل دیپلماسی عمومی آمریکا می پردازد. بر این اساس نویسنده بر این عقیده است که دیپلماسی عمومی تنها در صورتی از تبلیغات سیاسی (یا جنگ روانی) فراتر می رود که از روش های ارتباطات دوسویه استفاده کند و در هدف متقارن باشد. به بیان دیگر دیپلماسی عمومی نباید قطع منافع کشور مبدا را بلکه باید منافع طرفین را تامین کند. این در حالی است که بسیاری از اندیشمندان، دیپلماسی عمومی کنونی آمریکا را به خاطر پیروی از روش های ارتباطاتی جنگ سرد که غالبا یک سویه بوده اند به چالش کشیده اند. براساس نظریه دیپلماسی عمومی برتر، تقارن به این معنی است که اگر تغییر منافع مشترک همه را تامین کند، طرفین (مثلا دولت آمریکا و مردم کشورهای هدف آن) آماده تغییردادن رفتار خود باشند. بنابراین، روابط معطوف در دیپلماسی عمومی نباید صرفا محدود به روابط نمادین (مانند پیام های رسانه ای)، بلکه باید در برگیرنده روابط حقیقی باشد. پس باید علاوه بر مناسبات دوسویه رسانه ای، پیامدهای عملی این مناسبات هم نظرات و هم منافع طرف های مقابل را در برگیرد

کلیدواژه ها:

دیپلماسی عمومی ، تبلیغات سیاسی ، هژمونی ، متمایزانگاری آمریکایی ، شرق شناسی ، امپریالیسم فرهنگی ، نظریه روابط عمومی برتر