امنیت نرم و چهره ژانوسی رسانه ها /نوشته :مهسا ماه پیشانیان

با پایان یافتن رویارویی ایدئولوژیک میان دو اردوگاه متعارض شرق و غرب پس از پایان جنگ سرد، و اهمیت یافتن تضادهای هویتی و فرهنگی به همراه کاربرد بیشتر جنگ نرم پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در منطق امپریالیستی ایالات متحده آمریکا برای مقابله با جهان اسلام، مفاهیم امنیت ملی نیز تغییرات مهمی پیدا کرد. بنابراین، از این پس تاکید بر افزایش قدرت فرهنگی و هویتی به عنوان مبنای اساسی برای قدرت ملی و پیروزی در جبهه ” جنگ نرم“  مطرح شد. در این میان سرمایه اجتماعی نقش بسیار مهمی در افزایش «قدرت نرم» یک کشور بازی می کند. ایران نیز امروزه به لحاظ وسعت سرزمینی، کمیت جمعیت، کیفیت نیروی انسانی،  امکانات نظامی، منابع طبیعی سرشار و موقعیت جغرافیایی ممتاز در منطقه خاورمیانه و سرزمین مرکزی نظام بین الملل به قدرتی کم نظیر تبدیل شده که از دید کارشناسان سیاسی کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی دیگر نمی توان با یورش نظامی و جنگ سخت با آن مقابله کرد بلکه تنها راه مقابله با نظام جمهور اسلامی پی گیری سازوکارهای جنگ نرم است. در این میان رژیم صهیونیستی و آمریکا با ترکیبی از مکانیسم های جنگ نرم و رویکردهای تقابل گرایانه سعی در مقابله با ایران از طریق تفرقه افکنی و شکل دادن به نافرمانی مدنی و انزوای بین المللی کشورمان از طریق به کارگیری روش های متفاوت و از جمله استفاده از رسانه ها دارند. بنابراین از آنجایی که رسانه ها نقش بسیار مهمی در افزایش مشارکت، اسنجام، اعتماد و وفاداری ملی به دولت و به تبع آن افزایش مشروعیت سیاسی دارند، می توانند به عنوان یکی از مولفه های اساسی افزایش قدرت نرم و تولید ” امنیت نرم“ برای مقابله با تهدیدات جنگ نرم مورد توجه قرار بگیرد. در مقاله حاضر تلاش می شود تاثیر رسانه ها بر افزایش قدرت نرم و به تبع آن تولید امنیت نرم مورد بررسی قرار بگیرد

کلیدواژه ها:

: امنیت نرم ، قدرت نرم ، سرمایه اجتماعی ، حساسیت سیاسی