رابطه سرمایه اجتماعی با نحوه گذران اوقات فراغت اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مبتنی بر فعالیت های بدنی

مقدمه: امروزه اهمیت سرمایه اجتماعی در جامعه بیش از پیش احساس می شود و از سوی دیگر اوقات فراغت و فعالیت های بدنی به عنوان یکی از مهمترین مولدهای سرمایه اجتماعی مورد توجه قرار دارد. از این رو این پژوهش به تعیین رابطه بین سرمایه اجتماعی و اوقات فراغت فیزیکی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پرداخته است.  روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود که در سال ۱۳۹۱ انجام گرفت. گرد آوری داده ها از طریق دو پرسشنامه انجام گرفت. پرسشنامه سرمایه اجتماعی بر اساس مدلSCAT(Socia Capital Assocaition Tool)، و همچنین پرسشنامه اوقات فراغت محقق ساخته که روایی صوری و محتوای آنها مور تائید صاحبنظران قرار گرفته است و نیز پایایی آنها با استفاده از روش ضریب Cronbach's alpha به ترتیب ۹۲/۰ و ۸۲/۰ بدست آمده است. حجم نمونه با یک مطالعه مقدماتی و با استفاده از فرمول Cochran's ۱۵۰ نفر در نظر گرفته شد که به روش طبقه ای تصادفی با توجه به متغیر جنسیت و دانشکده انتخاب گردید.  یافته ها: نتایج نشان داد که بین ترکیبی از مولفه های سرمایه اجتماعی شامل (تعهد، نگرش، اعتماد، مشارکت، ارتباط متقابل، هنجارهای اجتماعی و یکپارچگی) با میزان و نحوه گذراندن اوقات فراغت فیزیکی رابطه وجود دارد. ( R = ./۶۵۹P= ./۰۰۱ ).همچنین نتایج نشان داد که از مولفه ها، فقط مولفه تعهد با ضریب بتای (B = ./۲۹۳ ,P = ./۰۴۴) و هنجارهای اجتماعی با ضریب بتای (B = ./۱۹۶,P = ./۰۴۷ ) معنی دار بوده و سایر مولفه ها معنی دار نبوده اند. نتیجه گیری: ورزش و فعالیت های بدنی در اوقات فراغت و شرکت فرد در فعالیت های گروهی و عضویت در آنها شرایطی را فراهم می سازد تا فرد با تعامل و برقراری ارتباط با سایر افراد و احساس تعلق به گروه، منافع و مصالح جمع را محترم بشمارد. این چنین فعالیتها می تواند باعث افزایش سطح سرمایه اجتماعی و مولفه های آن در بین افراد گردد. واژه های کلیدی: سرمایه اجتماعی؛ فعالیت بدنی؛ فعالیت های اوقات فراغت

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، فعالیت بدنی ، فعالیت های اوقات فراغت