اثر اولئوروپئین بر حافظه احترازی غیرفعال در مدل آلزایمر القاشده توسط کلشی سین در موش بزرگ آزمایشگاهی

مقدمه و هدف: آلزایمر یک بیماری نورودژنرتیو گسترده می باشد که با اختلال در حافظه و یادگیری همراه است. اولئوروپئین یک ترکیب فنولی با اثرات آنتی اکسیدانی و نوروپروتکتیو می باشد که باعث کاهش استرس اکسیداتیو و بهبود عملکرد شناختی می شود. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات پیش درمانی با اولئوروپئین بر اختلال شناختی القاشده توسط کلشی سین با استفاده از آزمون اجتنابی غیرفعال می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه، از رت های ۲۵۰ تا ۲۰۰ گرم استفاده شد. اولئوروپئین (mg/kg ۱۰ و ۲۰) به مدت ۱۰ روز به صورت گاواژ به موش های صحرایی خورانده شد و در روز دهم، ناحیه هیپوکامپ به صورت دوطرفه کانول گذاری شد و کلشی سین (µg/rat ۱۵) به داخل ناحیه CA۱ هیپوکامپ تزریق گردید. یک هفته بعد، موش ها در دستگاه یادگیری اجتنابی غیرفعال آموزش دیدند و تست حافظه ۲۴ ساعت بعد از آموزش به صورت اندازه گیری زمان تاخیر ورود به قسمت تاریک شوک دهنده و زمان سپری شده در محفظه تاریک انجام شد. نتایج: داده ها نشان داد که تزریق مرکزی کلشی سین سبب کاهش زمان تاخیر ورود به قسمت تاریک و افزایش زمان سپری شده در محفظه تاریک گردید. تزریق اولئوروپئین (mg/kg ۱۰ و ۲۰) پیش از تزریق کلشی سین (µg/rat ۱۵) توانست اختلال شناختی حاصل از کلشی سین را اصلاح کند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تزریق اولئوروپئین به صورت گاواژ اختلال ایجادشده در یادگیری و حافظه توسط کلشی سین را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

اولئوروپئین ، آلزایمر ، کلشی سین ، حافظه احترازی غیرفعال ، هیپوکامپ