بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار متقابل بر باورهای ارتباطی و دلزدگی دانشجویان پسر متاهل

مقدمه: دل زدگی زناشویی یکی از عواملی است که به مرور زمان عشق و علاقه بین زوجین را کم رنگ ترکرده و گاهی به طور کامل محو می کند و موجبات مشکلات روانی، ادامه روابط سرد و بی تفاوت و در نهایت اتمام یک رابطه را فراهم می کند و ارتباط تنگاتنگی با باورهای ارتباطی افراد دارد که لزوم مداخلات زودهنگام را نشان می دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار متقابل بر باورهای ارتباطی و دلزدگی دانشجویان پسر متاهل بود.روش کار: در این طرح بالینی با پیش آزمون و پس آزمون، از بین دانشجویان پسر متاهل دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان در رشته های علوم انسانی، تعداد ۲۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدندکه طی مرداد لغایت مهر سال تحصیلی ۹۵-۱۳۹۴ به دفتر مشاوره دانشگاه مراجعه کرده بودند. سپس به روش کاملا تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. از هر دو گروه پرسش نامه های باورهای ارتباطی آدیلسون و اپشتاین، دل زدگی زناشویی به عنوان پیش آزمون گرفته شد و سپس گروه آزمون ده جلسه در کارگاه گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار متقابل شرکت نموده و دو هفته پس از اتمام دوره، دوباره با همان پرسش نامه ها مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار متقابل بر خرده مقیاس های باور به مخرب بودن مخالفت (۰۴/۰=P)، باور به عدم تغییرپذیری همسر (۰۴/۰=P)، کمال گرایی جنسی (۰۴/۰=P) و باورهای ارتباطی غیرمنطقی (۰۴/۰=P)، موثر بوده و بر خرده مقیاس های باور به تفاوت های جنسیتی (۴۸/۰=P)، توقع ذهن خوانی (۶۵/۰=P) تاثیر معناداری نداشته است. همچنین گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار مقابل بر دل زدگی زناشویی (۰۲/۰=P) نیز موثر بوده است.نتیجه گیری: نتایج حاکی از این بود که گروه درمانی مبتنی بر تحلیل رفتار متقابل بر باورهای ارتباطی و دل زدگی دانشجویان پسر متاهل، موثر است.

کلیدواژه ها:

باورهای ارتباطی ، دلزدگی ، رفتار ، گروه درمانی