بررسی همه گیر شناسی اختلالات روانپزشکی کودکان و نوجوانان در شهر مشهد در سال ۱۳۸۸

مقدمه: پیشگیری و درمان مشکلات روانی در کودکان نه تنها برای کاهش مشکلات حاضر بلکه برای ارتقاء عملکرد آن ها در بزرگسالی بسیار مهم می باشد. بررسی اپیدمیولوژیک شیوع اختلالات روانی در طول عمر در وسعت یک ملت در ایران به اندازه کافی شناخته شده نیست. مطالعه حاضر به منظور بررسی وضعیت سلامت روانی کودکان و نوجوانان در سن ۱۸-۶ سال در شهرستان مشهد و با استفاده از پرسشنامه نقاط ضعف و قوت (SDQ)[۱] انجام شد. روش کار: ۲۰۱۲ کودک و نوجوان (۱۸-۶ ساله) از ده سرخوشه از مناطق مختلف شهرداری مشهد انتخاب شدند. پرسشنامه ها توسط والدین و نوجوانان پر شد. شیوع علائم و ارتباط نمرات کسب شده با عوامل دموگرافیک در این مطالعه تعیین شد. برای تحلیل آماریP-value زیر ۰۵/۰ در این مطالعه معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج: فرم خودگزارشگر نتایج بیانگر آن است که ۳۴% از کودکان و نوجوانان در محدوده غیرطبیعی یعنی دارای مشکلات سایکولوژیک بودند . در نسخه والدین پرسشنامه SDQ، ۶۷% کودکان مشکلات سایکولوژیک داشتند . با تعیین نمره زیرگروه ها در فرم خودگزارشگر مشخص شد که مشکلات با همسالان (۴/۴۴%) شایع ترین مشکل در کودکان و نوجوانان بود و به دنبال آن مشکلات سلوک (۱/۴۴%)، نقص در رفتارهای جامعه پسند (۸/۲۶%)، مشکلات احساسی (۹/۱۵) و بیش فعالی (۸/۵%) قرار داشتند. در فرم والدین نیز نقص در ارتباط با همسالان (۷۵%) شایع ترین مشکل بود که به دنبال آن مشکلات احساسی (۶/۶۹%)، مشکلات سلوک(۵/۶۴%)، نقص در رفتارهای جامعه پسند (۷/۵۲%) و بیش فعالی (۳/۶%) قرار  داشتند . در فرم والدین پرسشنامه SDQ نمره کل مشکلات کودکان و نوجوانان در گروه سنی ۱۸-۱۴ سال و افرادی که در مقطع ابتدایی قرار داشتند بالاتر از بقیه بود و تفاوت معنی داری بین نمره کل مشکلات کودکان و نوجوانان در گروه های سنی و مقاطع مختلف وجود داشت . در نسخه خودگزارشگر پرسشنامه SDQنمره کل مشکلات هیچ گونه تفاوت معنی داری را بین ویژگی های دموگرافیک مختلف نشان نمی داد . نتیجه گیری:یافته های ما نشان دهنده آن بود که سلامت ذهنی کودکان در مشهد و به خصوص مشکلات با همسالان نیازمند توجه بیشتری است .

کلیدواژه ها:

کودکان ، پرسشنامه نقاط ضعف و قوت ، SDQ ، سلامت روان