محورهای پیوند دهنده تشیع وهنر
محل انتشار: پژوهش نامه فرهنگ و معارف دینی، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 84
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RJCIS-2-2_001
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1402
چکیده مقاله:
بررسی رابطه معرفت دینی با هنر، به عنوان دو عرصه سترگ حیات معنوی بشرهمواره هدفی مهم برای پژوهش های تطبیقی بوده است. مذهب تشیع نیز به عنوان یکی از تاثیر گذارترین نحله های دینی جهان، رابطه ای عمیق با هنر دارد که محورهای آن باید به طور تحلیلی فهم شود. هدف این مقاله، معرفی روابط معرفتی و بنیادی تشیع و هنر با تکیه برعرصه هایی است که در تشیع مهم و با هنر نیز بالقوه مرتبط هستند. مطلوب نه مرور مصادیق، بلکه بررسی معرفت شناسانه ای است در جهت تشخیص محورها و محمل هایی که زمینه را برای پیوند بین تشیع وهنر فراهم می آورند. بدین منظور اهم مقولات قابل اشتراکی که در معرفت شیعی ومبانی هنر- خصوصا هنرمعنوی- جایگاه ویژه دارند، برشمرده و با توضیح معنا و جایگاه هرمقوله در تشیع و رابطه آن با هنر، مجموعا محورهای پیوند دهنده تشیع و هنر که عبارت از ولایت و وجه عاطفی تجربه دینی، باطن گرایی، عالم مثال، نگرش کهن الگویی، نیایش ها و ادعیه شیعه،ارزش دراماتیک تاریخ شیعه است تبیین می گردد.
نویسندگان
محمد ایرانمنش
دانشگاه شهیدباهنر کرمان