شیوع سرمی عفونت توکسوپلاسماگوندی در کودکان مناطق روستایی مراوه تپه، استان گلستان

سابقه و هدف: توکسوپلاسموزیس یکی از شایع ترین عفونت های مشترک بین انسان و حیوانات است که در سراسر دنیا شایع است. شیوع عفونت توکسوپلاسما در مناطق مختلف با توجه به شرایط جغرافیایی، عادات غذایی و سابقه تماس با گربه متفاوت می باشد. هدف از این مطالعه، تعیین میزان شیوع سرمیتوکسوپلاسما گوندیی در کودکان ساکن مناطق روستایی مراوه تپه استان گلستان می باشد. .مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی– مقطعی در سال ۱۳۹۱-۱۳۹۰ بر روی کودکان مناطق روستایی شهرستان مراوه تپه انجام گرفت. در ابتدا اطلاعات هر یک از افراد در پرسشنامه ثبت گردیدسپساز هر فرد ۵ میلی لیتر خون جهت انجام آزمایش گرفته شد و نمونه های سرمی جدا شده به دو روش IgG-ELISA وIgM-ELISA مورد آزمایش قرار گرفتند. یافته ها: در این بررسی، ۳۴۰ نفر در محدوده سنی ۶ ماه تا ۱۲ سال مورد بررسی قرار گرفتند که ۱۲ نفر (۵۲/۳ درصد) (CI ۹۵%= ۱/۸-۴/۳) از نظر وجود IgG علیه توکسو پلاسما گوندیی مثبت بودند. ۷ نفر از این موارد مذکر(۳/۵۸ درصد) بودند . بالاترین میزان شیوع ( ۶/۴۱ درصد) عفونت توکسوپلاسمایی در افراد مذکر سنین ۱۲-۶ ساله، و پایین ترین میزان (۳/۸ درصد) در افراد مونث زیر ۶ سال مشاهده گردید. همچنین در این مطالعه موردی از آنتی بادیIgM علیه توکسوپلاسما گوندیی مشاهده نگردید. استنتاج: با توجه به افزایش تیتر آنتی بادی علیه توکسوپلاسما با افزایش سن، می توان با بالا بردن سطح آگاهی افراد جامعه درباره بیماری و پیامدهای آن و ازطرفی تغییر در عادات غذایی و رعایت اصول بهداشتی، میزان شیوع بیماری توکسوپلاسموزیس را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

Toxoplasma ، Seroepidemiology ، Children ، ELISA ، توکسوپلاسما ، سرواپیدمیولوژی ، کودکان ، الیزا ، ایران