بررسی وضعیت اپیدمیولوژی سل ریوی و عوامل مرتبط با آن در استان قم طی سال های ۸۹– ۱۳۸۱

چکیده سابقه و هدف: امروزه علی رغم وجود تمام داروهای موثر و وسایل مجهز تشخیصی، ابتلا به سل به عنوان یکی از بزرگ ترین قاتلین انسان ها در طول تاریخ، کماکان رو به گسترش است. در سال های اخیر میزان بروز این بیماری افزایش یافته است. این مطالعه، با هدف بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک سل ریوی طی سال های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ در استان قم صورت گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت توصیفی بر اساس داده های موجود می باشد، که بر روی بیماران مبتلا به سل ریوی تشخیص داده شده طی سال های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۹ در استان قم انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز از پرونده های بیماران استخراج گردید. داده ها با نرم افزار SPSS و با آزمون کای اسکور یا دقیق فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تعداد ۱۰۳۵ نفر بیمار مبتلا به سل ریوی، طی این مدت شناسایی شدند. از این تعداد ۷۴۴ مورد سل ریوی اسمیر مثبت بوده و ۲۹۱ نفر از بیماران مبتلا به سل ریوی اسمیر منفی بودند. کمترین میزان بروز در سال۸۱ (۵/۹ درصد هزار نفر) و بیشترین میزان بروز در سال ۸۷ (۶/۱۳در صد هزار نفر) مشاهده شد. میانگین سنی بیماران مبتلا به سل ریوی ۹۲/۲۰ ± ۴۳/۴۷ می باشد. روند زمانی افزایشی یا کاهشی معنی داری طی سال های مورد مطالعه مشاهده نشد (۰۵/۰p>). استنتاج: براساس یافته های به دست آمده، لزوم توجه بیشتر به بیماریابی در گروه سنی ۶۵ ساله و بالاتر و مهاجرین خارجی (افغانی) توصیه می شود. برگزاری کارگاه های آموزشی برای پزشکان عمومی در مورد بیماریابی، شناسایی به موقع بیماران و کلاس های آموزشی برای آحاد مردم ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

: Pulmonary tuberculosis ، epidemiology ، positive smear ، negative smear ، سل ریوی ، اپیدمیولوژی ، اسمیر مثبت ، اسمیر منفی