پیش بینی خودشیفتگی بیمارگونه مبتنی بر نظام خانواده: نقش میانجی خودبزرگ بینی کاذب و کمال گرایی

سابقه و هدف: زمینه خانوادگی در بروز صفات ناسالم شخصیت از جمله خودشیفتگی بیمارگونه موثر است. هدف پژوهش حاضر، پیش بینی خودشیفتگی بیمارگونه با توجه به نظام خانواده و نقش واسطه ای خودبزرگ بینی کاذب و کمال گرایی بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی مقطعی، تعداد ۴۷۷ دانش آموز دختر مقطع دبیرستانی شهر قم در سال تحصیلی ۹۵-۱۳۹۴ به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده های به دست آمده با استفاده از مقیاس محیط پویای خانواده (FDES)، مقیاس تجدید خاطرات کودکی (CRS)، مقیاس خودبزرگ بینی کاذب (NIS)، پرسشنامه کمال گرایی بالینی (CPQ) و مقیاس خودشیفتگی نهان بیمارگونه (MCNS) به کمک مدل یابی معادله ساختاری با استفاده از نرم افزار LISREL- ۵۳/۸ تجزیه و تحلیل شدند. به علاوه، آمارتوصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: شاخص های برازندگی مدل نهایی نشان دهنده برازش مطلوب مدل با داده های مشاهده بودند (۰۶۶/RMSEA=،۹۸/۰GFI=، ۹۸/۰IFI=، ۶۰/۱۸x۲=، ۰۵/۰>P-value). طبق یافته های به دست آمده، مدل فرضی اولیه این مطالعه و تمامی مسیرهای مفروض دارای ضریب مسیر معنی دار بود (۰۵/۰>P). اگرچه ضرایب مسیر بین متغیرهای پژوهش در مدل معنادار بود، اما مسیرمستقیم و غیرمستقیم با میانجی خودبزرگ بینی کاذب از نظام خانواده به خودشیفتگی بیمارگونه دارای بالاترین مقدار ضریب مسیر بود (به ترتیب، ۶۳/.=β و ۶۵/۰=β و ۰۵/۰>P). استنتاج: نظام خانواده به طورمستقیم و غیرمستقیم از طریق تقویت خودبزرگ بینی کاذب و کمال گرایی منفی در بروز خودشیفتگی بیمارگونه موثر است. در پیشگیری از بروز خودشیفتگی بیمارگونه مداخله در وضعیت خانوادگی و صفات ناسالم شخصیتی برگرفته از خانواده اهمیت دارد.

کلیدواژه ها:

narcissism ، perfectionism ، grandiosity ، family ، خودشیفتگی ، کمال گرایی ، خودبزرگ بینی ، خانواده