اتحاد استراتژیک صنعت بیمه و شرکت های دانش بنیان در حوزه اینترنت اشیاء (با روش تصمیم گیری چند معیاره بهترین- بدترین)

در حال حاضر تعداد زیادی از شرکت های مبتنی بر فناوری در کشورهای مختلف جهان وارد صنعتبیمه شده اند و سهم بازار متصدیان صنعت بیمه سنتی در معرض خطر اسننت. ابزارهای پوشیدنی،سنسورهای از راه دور و ابزارهایی که نظارت و انتقال اطلاعات را به صورت الکترونیکی انجام می دهند،تفاسیر بهتری از اطلاعات و تشخیص عیوب و ارائه راه حل را برای فرایندهای شرکت های بیمه فراهممی نمایند. هدف پژوهش حاضر بررسی امکان سنجی اتحاد استراتژیک شرکت های بیمه و شرکت هایدانش بنیان در حوزه اینترنت اشیاء به عنوان قدرتمندترین ابزار شرکت های بیمه در ارائه نرخ های حقبیمه، ارزیابی رفتار بیمه گذاران، ارائه خدمات متمایز و بازاریابی هوشمند است. روش تحقیق این مقالهبر مبنای مطالعات کتابخانه ای و بررسی تجربیات سایر شرکت های بیمه دنیا در زمینه استفاده از اینترنتاشیاء و اتحاد استراتژیک و موفقیت های کسب شده توسط آنها و شناسایی شرکت های دانش بنیان وتوانمند بر اساس شاخص های تعریف شده با روش بهترین ن بدترین که یکی از روش های تصمیم گیریچندمعیاره است. در ابتدا با کمک خبرگان صنعت هر یک از این شاخص ها وزن دهی شده، سپس بانظر برخی از متخصصین هر کدام شرکت های معرفی شده، رتبه بندی می گردد لازم به ذکر است کهاین رتبه بندی بر اساس نظر جامعه محدودی از نخبگان صورت گرفته و به تنهایی نمی تواند مبنایانتخاب نهایی شرکت های بیمه باشد و اهمیت آن در روش شناسی آن می باشد.نتایج تحقیق موید ضرورت پایه گذاری اتحاد استراتژیک شرکت های بیمه با شرکت های دانش بنیان درزمینه اینترنت اشیا و ساخت تجهیزات و سنسورهای موردنیاز صنعت بیمه توسط متحدان استراتژیک وبازاریابی و فروش محصولات برای متحدین است.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیاء ، صنعت بیمه ، تصمیم گیری چندمعیاره ، روش بهترین و بدترین ، دانش بنیان ، اتحاد استراتژیک