ردیابی نقطه بیشینه توان به وسیله الگوریتم P&O کلاسیک و ساختار کنترل دو حلقه ای آبشاری در سیستم فتوولتائیک

ردیابی توان در سیستم های PV (PhotoVoltaic) خورشیدی به کنترل ولتاژ یا جریان تا سطح بیشینه به تغییرات تابش خورشیدی بستگی دارد. دو جنبه ردیابی نقطه حداکثر توان (MPPT) وجود دارد، اول کنترل ولتاژ یا جریان و دوم یافتن حداکثر توان بوسیله الگوریتم. از آنجایی که کنترل جریانی اجرای ساده و پاسخ سریع مبدل ها را ارائه می دهد، به نظر می رسد که همگرایی به نقطه مرجع MPPT بدیهی است، اما این روش زمانی با شکست مواجه می شود که تابش خورشید به طور ناگهانی، کاهش یابد و منجر به از دست دادن کنترل می شود. کنترل MPPT ولتاژ گرا (که وابستگی نمایی به تابش دارد)، با یک حلقه کنترل جریان داخلی استفاده میشود، زیرا کنترل سیستم حتی با تغییرات مرحله ای در تابش نیز حفظ می شود. رویکرد دوم استفاده از الگوریتم است که در این مقاله از روش P&O کلاسیک استفاده شده است. در ادامه نتایج شبیه سازی صحت ادعا ار ارزیابی می کند.

کلیدواژه ها:

mppt ، کنترل آبشاری ، پنل خورشیدی ، فتوولتائیک