بررسی چگونگی گسترش آموزش مهارتهای زندگی در دانش آموزان

با توجه به تغییرات و پیچیدگیهای روز افزون جامعه و گسترش روابط اجتماعی ، آماده سازی دانش آموزان جهت رویارویی با موقعیت های دشوار ، امری ضروری بنظر می رسد. به همین دلیل روانشناسان جهت پیشگیری از بیماری های روانی و نابهنجاریهای اجتماعی ، آموزش مهارت های زندگی را در سراسر جهان و در سطح مدارس آغاز نموده اند.آموزش مهارت های زندگی به مجموعه ای از توانایی هایی گفته می شود که زمینه سازگاری رفتار مثبت و مفید را فراهم می آورد و این توانایی ، فرد را قادر می سازد که حین پذیرش مسئولیتهای اجتماعی خود بدون لطمه زدن به خود و دیگران بتوانند به شکل موثری با خواسته ، انتظارات و مشکلات روزانه در روابط بین فردی روبرو گردد .مهارتهای زندگی به عنوان یک روش پیشگیری از آسیب های فردی و اجتماعی اهمیت زیادی دارد و از آنجایی که اکثریت جمعیت کشور ما را کودکان و نوجوانان تشکیل میدهند،ضروری است که به زمینه های مناسب برای ارتقاء مهارت های زندگی از جمله همدلی ،نوع دوستی ، تصمیم گیری ، تفکر خلاق، تفکر نقاد، توانایی برقراری ارتباط، مهارت ایجاد و حفظ روابط بین فردی و ...در مدارس پرداخته شود؛ به بویژه در مدارس ابتدایی که نقش موثری در شکل گیری شخصیت دانش آموزان دارد. اهمیت این موضوع تا بجایی است که همه ی ملت ها ودولت ها بویژه متولیان امر آموزش وپرورش به تعلیم و تربیت افرادی دارای خصوصیات فوق می پردازند.

کلیدواژه ها:

مهارت زندگی ، دانش آموزان ، روش مشارکتی ، روش ایفای نقش ، مدارس ، روش بارش مغزی