رابطه اشتغال مادر بر تربیت فرزند

مادران شاغل و تربیت فرزندان ، هسته نخستین جامعه و از عوامل اصلی انتقال فرهنگ ، اندیشه ، اخلاق و ...از نسلی به نسل د یگر است .میان اعضای خانواده بیشترین تاث یرگذاری بر فرزند از آن مادران است و والاترین نقشی که در کلام قرآن برای زنان ترسیم شده و مورد ستایش قرار گرفته ، نقش مادری و عهده داری تربیت فرزندان است . قرآن نهاد خانواده را کانونی برای تربیت و پرورش استعدادهای درونی و رشد توانایی های بالقوه فرزندان دانسته و برای ثمر بخش بودن وظیفه خطیر و مهم پرورش کودک، نقش و کارکرد هر یک از پدر و مادر را تعیین می نماید. پژوهش حاضر با روش توصیفی به بررسی رابطه اشتغال مادر بر تربیت فرزند پرداخته است . یافته های مطالعه نشان می دهد. مهم ترین نیاز عاطفی فرد در دوران کودکی نیاز به مهر و توجه است . او همواره باید احساس کند که پدر و مادر دوستش دارند و حامی او هستند. برخورداری از این احساس، محیط روانی آرام و قابل اعتمادی برای کودک فراهم م ی کند که عامل موثری در رشد عاطف ی او خواهد بود بنابراین بهترین نقشی که یک زن م ی تواند داشته باشد نقش مادر است . ولیکن به دنبال پیشرفت بانوان در علوم و فنون، عده زیادی از زنان پس از پرداختن به فعالیت های اقتصادی به مرور از وظیفه ورسالت اصلی خودشان دور شدند این دوری از نقش اسیب های چون : بحران هویتی ،کاهش جمعیت وفاصله سنی زیاد فرزندان و ...موجب شده است .

کلیدواژه ها:

اشتغال ، مادر ، تربیت ، فرزند.