اقدام پژوهی: چگونه توانستیم از طریق بازی درمانی، وابستگی بیش از حد پریسا به مادرش را کاهش دهیم؟

بازی درمانی یکی از روش های موثر در درمان مشکلات رفتاری و روانی کودکان است. به طور کلی بازی نقش موثری در رشد کودک دارد و در خلال بازی میتوان به بسیاری از ویژگی ها، مسائل و رشد کودک پی برد.پژوهش حاضر از نوع کاربردی می باشد که به نقش بازی درمانی، در کاهش وابستگی بیش از حد پریسا (دانش آموز با نیازهای ویژه ی ذهنی) به مادرش پرداخته است. محققین جهت دستیابی به اهداف تحقیق از ابزارهای مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه و اسناد و مدارک گردآوری شده از همکاران ومادر۵ دانش آموز مورد نظر استفاده نموده اند. تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده حاکی از آن می باشد تداوم وابستگی بیش از حد پریسا به مادرش، به اضطراب جدایی مبدل شده است. بر اساس مشورت های صورت گرفته با همکاران آموزشگاه، مشاور تحصیلی آموزش و پرورش و مربیان کانون پرورش فکری شهرستان، روش بازی درمانی به عنوان راه حل برتر، شناسایی و اجراگردید. یافته های تحقیق بیانگر کاهش وابستگی و اضطراب جدایی دانش آموز می باشد. محققین درصدد هستند در کوتاه مدت به اهمی۶ت بازی در کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان با نیازهای ویژه ی ذهنی دست یابند و دربلندمدت باتوجه به نقش بازی درمانی در فرایند تعلیم و تربیت استثنایی، در برنامه ی درسی کودکان با نیازهای ویژه، زمانی برای بازی درمانی اختصاص گیرد و مدارس استثنایی سراسر کشور توسط مسئولین ذی ربط به اتاق بازی مجهز شوند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، وابستگی ، اضطراب جدایی ، مادر.