بازآفرینی پایدار بافت های ناکارآمد پیراشهر تهران با رویکرد حکمروایی نوین

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 62

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPUSD-5-1_004

تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1402

چکیده مقاله:

بافت­های ناکارآمد و قدیمی مناطق پیراشهری کشور در اغلب موارد باگذشت زمان و عدم توجه و نگهداری مناسب، دچار فرسودگی و اضمحلال کالبدی و عملکردی شده­اند. مسائل اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و زیست­محیطی از اعم مشکلات این بافت­ها است، مسائل مطرح شده ازجمله دلایلی است که سیاست گذاران و برنامه­ریزان شهری را مجاب به ارائه راهبرد­ها و راهکار­های مدیریتی در مواجهه با مسائل و مشکلات آن کرده است، یکی از این رویکرد­های نوین، رویکرد بازآفرینی در چارچوب حکمروایی شهری است. در این راستا، هدف این پژوهش بازآفرینی بافت­های ناکارآمد پیراشهری با تاکید بر حکمروایی نوین شهری در عرصه­های پیراشهری (صفادشت، شهریار،  ملارد، رباط کریم، اسلامشهر)، می­باشد. تحقیق حاضر برحسب هدف، یک تحقیق کاربردی، برحسب نحوه گردآوری داده­ها یک تحقیق تحلیلی و توصیفی می­باشد و درنهایت حسب نحوه اجرا، از نوع پیمایشی، و از برحسب روش تحقیق از نوع کمی می­باشد. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات از نرم­افزار SPSS، مدل FAHP، و مدل GMIR استفاده شد. نتایج آزمون تی تک نمونه­ای نشان داد که وضعیت حکمروایی نوین شهری و بازآفرینی بافت­های ناکارآمد در عرصه­های مطرح شده نامطلوب ارزیابی شد، و بین این دو متغیر نیز ارتباط معنادار و مثبتی مشاهده شد. همچنین نتایج مدل FAHP نشان داد که در بین ابعاد بازآفرینی، بعد کالبدی بیشترین میزان تاثیرپذیری و بعد زیست­محیطی نیز کمترین میزان تاثیرپذیری را از حکمروایی نوین شهری به خود اختصاص داده است. درنهایت نتایج مدل GMIR نیز به منظور رتبه­بندی هر یک از عرصه­های پیراشهری نشان داد، عرصه پیراشهری شهریار با مقدار ۴۸۱۲ بالاترین رتبه و صفادشت با مقدار ۳۹۷۶، پایین­ترین رتبه را به خود اختصاص داده­اند

نویسندگان

حامد مستعلی زاده

کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

صادق کریمی

دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • ایزدی، آرزو و ناسخیان، شهریار. محمدی، محمود. ۱۳۹۷. تبیین چارچوب ...
  • بحرینی، سیدحسن. ایزدی، محمد سعید. مفیدی، مهرانوش. مفیدی. ۱۳۹۳. رویکرد­ها ...
  • امینی، میلاد و صارمی، حمیدرضا. قالیباف، محمدباقر. ۱۳۹۷. جایگاه حکمروایی ...
  • پورمحمدی، محمدرضا و حسین­زاده دلیر. کریم. پیری، عیسی. ۱۳۹۰. حکمروایی ...
  • خزایی، زهرا و شیاعی، عباس. ۱۳۹۹. ارزیابی نقش بازآفرینی بافت­های ...
  • زنگیشه­یی، سجاد و رفیعیان، مجتبی. قائد رحمتی، صفر. مشکینی، ابوالفضل. ...
  • سازمان نوسازی شهر تهران. ۱۳۹۴. مستند­نگاری پروژه­های شاخص شهر تهران ...
  • عیوضلو، داود و رضویان، محمدتقی. ۱۳۹۷. ارزیابی وضعیت مدیریت شهری ...
  • قاسمی، حبیب. میری، غلامرضا. حافظ رضازاده، معصومه. ۱۴۰۰. تحلیل نقش ...
  • مشکینی، ابوالفضل و موذن، سهراب. ۱۳۹۳. تحلیل حکمروایی مطلوب شهری ...
  • Athari, K. ۲۰۰۷ Good Governance and Necessity to revitalize the ...
  • Cheuk Man HO, E. ۲۰۱۲. Renewing the urban regeneration approach ...
  • Glaeser, E. ۲۰۱۱. Triumph of the City: How our Greatest ...
  • Jones, B & Bull, A. ۲۰۰۶. Governance and Social Capital ...
  • Kadago, J & Sandholz S. Hamhaber J. ۲۰۱۰. Good urban ...
  • Raco, M. ۲۰۲۰.Governance, Urban. International Encyclopedia of Human Geography. PP ...
  • Rahnamaei, M. T & Keshavarz, M. ۲۰۱۰. A study of ...
  • Stephens, D. ۲۰۰۸. Urban health in developing countries. Environmental Impact ...
  • UN- HABITAT.۲۰۰۹. Urban Governance index (UGI) a tool to measure ...
  • Zhang, W & Zhang,X. Wu, G. ۲۰۲۰. The network governance ...
  • نمایش کامل مراجع