اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تولید سرانه هر کارگر در استان های ایران: رهیافت گشتاور تعمیم یافته پویا

اهمیت بهره وری نیروی کار و لزوم بررسی آن با توجه به گسترش سطوح رقابت، پیچیدگی تکنولوژی، کمبود منابع و سرعت تبادل اطلاعات بر کسی پوشیده نیست. هر کشوری به دنبال افزایش تولید متوسط نیروی کار خود جهت افزایش تولید و رشد اقتصادی است. توسعه ی فناوری اطلاعات و ارتباطات می تواند منافعی از قبیل ارز آوری از طریق صادرات خدمات، ایجاد اشتغال و افزایش بهره وری را به همراه داشته باشد. بنابراین، تمرکز هرچه بیشتر بر توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات بخصوص در استان های کشور می تواند نتایج مفیدی تر در عملکرد متغیرهای کلان اقتصادی از جمله افزایش تولید سرانه نیروی کار داشته باشد. از این رو، هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تولید سرانه هر کارگر در استان های ایران با استفاده از تکنیک گشتاور تعمیم یافته ی پویا (GMM) و همچنین روش حداقل مربعات معمولی اصلاح شده (FMOLS) طی بازه زمانی ۱۳۸۵-۱۳۹۸ است. نتایج تحقیق نشان می دهد که با افزایش یک درصد در تعداد کاربران اینترنت همراه، مشترکین تلفن همراه تولید سرانه کارگر در کوتاه مدت و بلندمدت به-ترتیب ۲۷/۰ و ۱۲/۰ درصد افزایش می یابد داشته است، در حالی که با افزایش یک درصد مشترکین اینترنت ثابت تولید سرانه کارگر در کوتاه مدت و بلندمدت به ترتیب ۲۳/۰ و ۱۹/۰ در استان های ایران کاهش می یابد. بنابراین نتیجه سیاستی تحقیق حاضر مبنی بر این است که فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه دیتا و صوت با قابلیت موبیلیتی تولید سرانه هر کارگر در استان های کشور را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

تولید سرانه کارگر ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، مدل گشتاور تعمیم یافته