مروری بر استفاده از نانوذرات به عنوان سیستم های دارورسانیبرای بهبود درمان سرطان در سگ ها و گربه ها
محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی فناوری های نوین در علوم
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 297
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CMTS03_404
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1402
چکیده مقاله:
نانوذرات به دلیل توانایی آنها در هدف قرار دادن سلول های سرطانی و کاهش عوارض جانبی منفی داروهای سیتواستاتیک آزاد به عنوان سیستم های دارورسانی (DDS) برای عوامل ضد سرطان مورد بررسی قرار گرفته اند. شیمی درمانی که معمولا در انواع مختلف سرطان استفاده می شود، عوارض جانبی زیادی دارد و در بسیاری از موارد به دلیل مقاومت چند دارویی (MDR) ناکارآمد است. استفاده از فناوری نانو این مشکلات را تا حدی حل می کند. DDS های مختلف برای عوامل ضد سرطان مانند لیپوزوم ها برای بهبود پایداری داروهای آبگریز، افزایش تجمع در بافت سرطانی، رسیدن به بخش های درون سلولی خاص و در نتیجه کاهش عوارض جانبی منفی گزارش شده است. لیپوزوم ها وزیکول های کروی و مصنوعی کوچک (۳۰ نانومتر>) هستند که از کلسترول و فسفولیپیدهای آمفیفیلیک سنتز می شوند. آنها زیست سازگار هستند و ترکیبات آبگریز و آبدوست را به دام می اندازند. آنها تجمع دارو در محل های تومور را افزایش می دهند و سمیت سیستمیک را کاهش می دهند. Doxil/caelyx یک فرمول لیپوزومی با پوشش پلی اتیلن گلیکول (PEGylated) از دوکسوروبیسین است، در حالی که myocet یک فرمول Non-PEGylated است. PEGylation یا مخفی سازی لیپوزوم با افزایش حلالیت در آب، کاهش کلیرانس کلیوی و بهبود نشانه گذاری "غیرفعال" تومورها، ثبات و زمان گردش خون را بهبود می بخشد. هم چنین زمان ماندگاری طولانی در پلاسما را فراهم کرده و جذب سیستم رتیکولواندوتلیال (RES) را کاهش می دهد. تنها عامل محدود کننده دوز سمیت برای درمان با دوکسیل، واکنش های جلدی بوده که شباهت زیادی به اریترودیستزیا کف دستی-کف پایی (PPES) در انسان دارد و شامل: آریتمی خفیف، ادم، پرخونی، آلوپسی، پوسته پوسته شدن شدید، زخم و نکروز اپیدرمی است. خوشبختانه، این عوارض به طور محدود شونده بودند و در عرض ۱ یا ۲ هفته برطرف شدند. مطالعات تایید کردند که دوکسیل باعث ایجاد سمیت قلبی یا سرکوب سلولی در سگ ها نمی شود و در نتیجه ممکن است به عنوان یک داروی جایگزین برای دوکسوروبیسین آزاد، به ویژه برای سگ های مبتلا به بیماری قلبی در نظر گرفته شود. دوکسوروبیسین لیپوزومی با پوشش PEGylated یا همان (Caelyx)به عنوان عامل تسکیل دهنده در درمان با رادیو تراپی سارکوم های پیشرفته در محل تزریق گربه (FISS) پیشنهاد شده است
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دنیز نیازی
دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، بابل، ایران
مصطفی کمی
دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، بابل، ایران