ارزیابی شاخص های عملکردی ترکیبی برای اعمال قانون کلاه و کمربندی ایمنی

استفاده از شاخص ­های عملکردی ترکیبی به عنوان ابزاری کاربردی برای ارزیابی کلی تحلیل ایمنی راه در سال­ های اخیر گسترش یافته است. در میان بسیاری از مدل­ها، مدل تحلیل پوششی داده­ ها (DEA) ابزار ضروری برای ساختاربندی شاخص ­های ترکیبی است که از میان روش ­های تحلیل عملکرد مختلفی انتخاب شده است. اما در DEA فرض می­ شود که همه داده ­ها دارای مقادیر کمی یا خاصی هستند که به صورت شاخص ­های عملکردی تعریف شده وبا استفاده از مدل تحلیل پوششی داده ­ها بررسی می­ شوند. با این حال در برخی موارد مقادیر داده ­های ورودی و خروجی دارای مقادیر نامشخص یا مبهم هستند زیرا متغیرهای بسیاری برای مشخص کردن ایمنی جاده وجود دارد که به طور طبیعی مبهم و اغلب دارای مقادیر غیر­دقیق هستند و فقط با داده­ های کمی نشان داده می ­شوند. در این تحقیق، دو روش در چارچوب DEA را برای مدل ­سازی داده ­های کمی و کیفی به منظور ساختاربندی شاخص­ های کامپوزیت مورد بررسی قرار داده ایم. مدل DEA غیردقیق و مدل­ DEA فازی. طبق قاعده کلی این مدل ­ها، از مدل ­های جدید IDEA-CI و FDEA-CI برای ارزیابی مدیریت ایمنی راه در ۳۰ کشور در سرتاسر جهان استفاده شده است. سپس با مقایسه نتایج حاصل از دو مدل با استفاده از داده ­های اولیه، کارایی بودن و قابل اعتماد بودن این دو مدل تایید شد. در پایان، اهداف برای کشورهای ناکارآمد محاسبه و سپس الگوگذاری تعیین و استراتژی ­های ایمنی جاده برای آن ها اولویت بندی شد.

کلیدواژه ها:

شاخص های ترکیبی ، داده های ترتیبی ، داده های کیفی ، الگو گذاری