اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر درماندگی روان شناختی، کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر درماندگی روان شناختی، کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان مضطرب مقطع متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند که به یکی از مراکز مشاوره و خدمات روان شناختی شهر اهواز مراجعه نمودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر دانش آموز مضطرب بود که با روش نمونه گیری در دسترس و به صورت هدفمند ، با توجه به ملاک های ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش مداخله آموزشی را ده جلسه ۱۲۰ دقیقه ای هفتگی دریافت نمودند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. پیش از انجام مداخله و بعد از آن، اعضای گروه های آزمایش و کنترل به پرسش نامه های درماندگی روان شناختی، کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نسخه ۲۲ نرم افزارSPSS و با روش تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد بین گروه های آزمایش و کنترل از نظر درماندگی روان شناختی، کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۰۱/۰>p). به عبارت دیگر طرحواره درمانی هیجانی باعث کاهش درماندگی روان شناختی و افزایش کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان شد. منطبق با یافته های پژوهش حاضر می توان طرحواره درمانی هیجانی را به عنوان یک روش کارا جهت کاهش درماندگی روان شناختی و افزایش کیفیت زندگی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

"طرحواره درمانی هیجانی " ، "اضطراب اجتماعی" ، "تنظیم شناختی هیجان" ، "درماندگی روان شناختی" ، "کیفیت زندگی"