ضمانت اجرایی شورای امنیت و روند پیگیری آن در سازمان ملل

شورای امنیت که به عنوان یکی از ارکان اصلی ملل متحد از طرف منشور مسئولیت اولیه حفظ صلح و امنیت بین المللی را بر عهده دارد با تفسیر موسع از منشور و نوآوری در حیطه وظایف توانست در قالب دکترین اختیارات ضمنی صلاحیت خود را اعمال نماید. شورای امنیت که طبق منشور یک رکن سیاسی و صرفا اجرایی و حافظ صلح و امنیت بین المللی بوده، در صدور برخی از قطعنامه ها هم کار قانون گذاری کرده و هم به عنوان یک مرجع قضایی اقدامات شبه قضایی انجام داده است. لذا شورای امنیت در هیات قانونگذار بین المللی عصر جدیدی را در حیات خود آغاز کرده است. مصوبات شورای امنیت بر اساس فصل هفتم منشور از آغاز دهه ۹۰ در پی پایان یافتن جنگ سرد خود موید این ادعا است شورای امنیت در راستای اجرای مقررات منشور و در جهت حفظ صلح و امنیت بین المللی قطعنامه های متعددی تصویب نموده است که دارای اعتبار حقوقی متفاوتی است. وجود ماده ۲۵ منشور ملل متحد و تصویب منشور توسط دولت ها به این معناست که هرگاه شورا در زمینه حفظ صلح و امنیت بین المللی به نام تمامی اعضای سازمان تصمیمی بگیرد اعضای سازمان بایستی در همان هنگام این تصمیمات را بپذیرند و بدان بپیوندند. پژوهش حاضر ضمانت اجرایی قطعنامه های شورای امنیت و روند پیگیری آن را توسط سازمان ملل متحد بررسی می نماید.

کلیدواژه ها:

ضمانت اجرایی ، شورای امنیت ، نظارت ، قطعنامه ، سازمان ملل متحد