تحلیل جامعه شناختی اوقات فراغت در جامعه ایرانی (فراتحلیلی از تحقیقات موجود)

اوقات فراغت بعنوان یکی از موضوعات کلیدی در جوامع جدید بدل شده است.اهمیت فراغت در زندگی امروزی سبب شده است تا جوامع جدید را جوامع فراغتی نام نهند.جامعه ایرانی از این قاعده مستثنا نبوده و تحت تاثیر تحولات اقتصادی-اجتماعی و ارزشهای جهانی،گذران فراغت بعنوان یکی از مهمترین دغدغه های افراد در جامعه ما در آمده است.مطالعات متعددی در مورد فراغت انجام شده است اما موردی بودن مطالعات مانعی در جهت ارائه تصویری کلی از الگوهای فراغت در جامعه ایرانی بوده است.بر این اساس این مقاله تلاش دارد تا با استفاد از روش فراتحلیل به بررسی الگوهای فراغتی ،عوامل و موانع الگوهای فراغتی در جامعه ایرانی بپردازد.در عین حال با تاکید بر نظریه اینگلهارت تلاش دارد تا تحلیل نسلی از فراغت در جامعه ایرانی ارائه دهد.الگوهای فراغت در جامعه ایران تحت تاثیر عوامل فردی و ساختاری است.این درحالی است که همین الگوها در بستر موانع نرم افزاری و سخت افزاری فراغت شکل می گیرد.تحلیل نشان از تفاوتهای نسلی در الگوهای فراغتی دارد. نسلهای پیشین دارای الگوهای فراغتی جمعی-فعال می باشند اما نسل جدید تحت تاثیر تحولات رخ داده در جامعه به سوی الگوی فردی-انفعالی فراغت پیش می رود.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، تحلیل نسلی ، الگوهای فراغتی ، مساله اجتماعی