مباحث سیاسی در آثار علامه مجلسی

علامه محمد باقر مجلسی(۱۱۱۰ - ۱۰۳۷ه ق) فرزند مولا محمد تقی مجلسی، از علمای مشهور و نامدار دوره پایانی عهد صفوی است. به اعتقاد بسیاری از دانشمندان شیعی و غیر شیعی، وی مروج مذهب امامیه در سده یازدهم هجری در ایران بوده، و از نخستین کسانی است که به ترجمه و نشر احادیث ائمه اطهار (ع) به زبان فارسی در ایران همت گماشت. این در حالی است که در آن دوران علمای برجسته، فارسی نویسی با نثر ساده و دور از تکلف و تصنع را فروتر از شان و مقام علمی خود میدانستند. آثار انبوه و پر حجم او، اعم از تالیفات فارسی وعربی، در موضوعات گوناگون مانند: تاریخ معصومین(ع) عقاید، ادعیه، اخلاق و آداب و سنن، از زمان تالیف آنها، مورد توجه و استفاده خواص و نیز عموم مردم بوده است. اثر پر ارج وی «بحارالانوار» در شمار مهمترین کتب اربعه متاخره قرار دارد. نفوذ و تاثیر او در سلاطین صفوی، معرف جایگاه بلند سیاسی اجتماعی او در عهد صفوی است.