تاثیر نوع و محل قلمه‎گیری بر موفقیت تکثیر غیر‎جنسی گونه سرخدار (Taxus baccata)

سرخدار (Taxus baccata) یکی از گونه‎های بومی و در حال انقراض جنگل‎های شمال ایران می باشد که از لحاظ ذخایر ژنتیکی با اهمیت بوده و از این رو مطالعات بیش تر در جهت حفظ و احیاء این گونه نادر جنگلی الزامی است. تکثیر غیر‎جنسی به دلیل داشتن ارزش بالا در حفظ کامل ساختار ژنی یکی از ابزارهای مناسب مورد استفاده در این زمینه است. این پژوهش به منظور دست یابی به مناسب‎ترین جهت، ارتفاع و نوع قلمه از تاج درختان سرخدار انجام گرفت. بنابراین، قلمه‎ها از چهار جهت اصلی و از دو ارتفاع بالا و پایین تاج جمع‎آوری و به دو صورت پاشنه‎ای و زخمی شده در قالب طرح فاکتوریل به صورت کاملا تصادفی در شرایط گلخانه‎ای کاشته شدند. تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده با استفاده از آزمون F و دانکن انجام شد. آنالیز واریانس داده‎ها بیانگر وجود اختلاف معنی‎دار در سطح ۵ درصد خطا در متغیرهای میزان رویش، تعداد جوانه های نورسته و تعداد قلمه های خشک شده بود. بررسی اثرات متقابل، بیانگر وجود تفاوت معنی‎دار تنها در بین متغیرهای میزان رویش و تعداد جوانه‎های نورسته بوده است. براساس داده های به دست آمده از این پژوهش، بیش ترین نمو جوانه‎های نو‎رسته و میزان رویش در قلمه‎های جهت شرق، ارتفاع بالا و نوع زخمی شده مشاهده شد. همچنین قلمه‎های مدل پاشنه‎ای از جهت شمال و ارتفاع بالای تاج بیش ترین خشک‎شدگی را دارا بودند.