بررسی نقش ژنتیک در بیماری اسکیزوفرنی با تاکید بر ژن گیرنده اکسی توسین

(Schizophrenia) روان گسیختگی، اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی، یک بیماری روانی با منشاء نامشخص و علائم متغیر می باشد که از ترکیب دو واژه یونانی(shizein و phrenos) ایجاد شده است. این بیماری به وسیله یک روان پزشک سوئیسی به نام اوژن بلولر در سال ۱۹۱۱ ابداع شد. بلولر معتقد بود رفتار های روانی خاص که معمولا در افراد عادی به صورت هماهنگ بروز می کنند، در بیماران اسکیزوفرنیک به گونه ای گسسته می شوند اما این بدان معنی نیست که بیماران اسکیزوفرنیک دو یا چند شخصیت متناوب دارند. در واقع وقتی افراد نرمال رویداد وحشتناکی را می بینند، بلافاصله واکنش هیجانی که متناسب با ادراکشان است را بروز می دهند ولی به نظر بلولر این حالت در بیماران اسکیزوفرنی روی نمی دهد؛ زیرا فکر و هیجان آن ها از یکدیگر جدا شده است. با مطالعات بر روی دوقلوها می توان به نقش عوامل ژنتیکی در اسکیزوفرنی پی برد. اسکیزوفرنی را می توان یکی از مخرب ترین اختلالات روانی برشمرد. افراد مبتلا، رفتارهایی خشن بروز می دهند. اکسی توسین نقش بسزایی در بروز رفتارهای اجتماعی_احساسی دارد. در مطالعه حاضر، هدف ما یافتن رابطه ای بین پلی مورفیسم ژن گیرنده اکسی توسین و خطر ابتلا به اسکیزوفرنی بود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اسکیزوفرنی ، پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی(SNP) ، ژن گیرنده اکسی توسین(OXTR).