امر بین الامرین در آیات قرآن و روایات

مسئله امر بین الامرین در آیات قرآن و متون روایات در ضمن یک سلسله از عناوین و اصطلاحات خاص و متفاوتی طرح شده است. در نگاه نخست،و بنا به دلالت ظاهری واژه های متن(آیه و روایت)چنین تصور می شود که نوعی ناسازگاری و تعارض میان آن ها وجود دارد به تبع آن،می توان از تعداد کثیری از آن ها به عقیده جبر دست یافت،همان گونه که برخی به ظاهر بر نظریه تفویض و عزل قابل تطبیق اند و یا این که تصور می شود باید دربارهء برخی از آنها سکوت نمود و حکم به تشابه آن ها داد. نویسنده کوشیده است نه به تفصیل که به اجمال،آیات قرآن و سپس روایت مسئله را در یک منظومه مرتبط و دسته بندی ریاضی گونه و قابل مقایسه طرح نماید و در قدم دوم با ارجاع موارد یاد شده به اصول موضوعه،و اصل نظارت آیات و رایات بر یکدیگر در قالب عام و خاص و اطلاق و تقیید یا اجمال و تبیین و مقام بیان و سیاق،که دسته بندی آیات قرآن را تحصیل می نماید،از چنین قاعده روش مندی بهره برده،به دلالت جامع میان گروه های مختلف آیات قرآن و نیز روایات یعنی نظریه قویم و متین امر بین الامرین دست یابد.