اتحاد در پرتو آموزه های قرآن و حدیث

این نوشتار در پی آن است تا به این پرسش پاسخ دهد؛پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله چه روشی برگزید که توانست در مدت رسالت بیست و سه ساله اش،اعراب بی فرهنگ و ناآگاه از کشورداری و جمع گرایی را متحد کند و در حرکت ها،همسو و همدل سازد.نویسنده دو عامل عمده باور توحیدی و اخوت اسلامی را در این موفقیت بزرگ تاریخی موثر می داند.