حارث محاسبی زنجیره ای مفقود میان عرفان و تشیع

ابو عبد الله،حارث بن اسد محاسبی(م ۲۴۳ ق)استاد جنید بغدادی و بسیاری از عرفای بزرگ متقدم می باشد و از او تالیفات بسیاری به میراث مانده است.اگر ابن عربی را پدر عرفان نظری بدانیم و کتب او را بهترین آموزه از عرفان نظری بشناسیم تالیفات حارث محاسبی یکی از بزرگ ترین منابع در زمینه علم النفس و عرفان عملی می باشد.مطالعه این کتب ما را در این عصر پر هیاهو و فراموشی انسانیت به وادی هدایت و صراط مستقیم راهنمایی خواهد کرد.او برای اوین بار در تالیفاتش به موضوعاتی چون عقل،محاسبه نفس،دفع هوی پرستی از قلب،مخالفت با شیطان و چگونگی وسوسه گری های او،ورع،زهد،فرح،صدق،شکر،صبر،اخلاص،ریا،عجب،رضا،حزن،حیا،خوف و مراقبت ۱و...پرداخته است. بررسی کتب محاسبی و هم زمانی او با عصر ائمه اطهار علیهم السلام ارتباط بین محدثین و ائمه شیعه علیهم السلام را به طور مستند بر ما آشکار می کند و حدس و گمان هایی را که درباره ارتباط تاریخ عرفان و تشیع وجود دارد به یقین مبدل خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

عرفان ، تشیع ، محاسبی ، ائمه علیهم السلام ، عقل گرایی