بررسی رابطه بین توانمندسازی روانشناختی و تعهدسازمانی کارکنان در شرکت ارتباطات سیار

هدف این مقاله، بررسی رابطه بین توانمندسازی روانشناختی کارکنان و تعهدسازمانی وارائه راهکارهای مناسب جهت ارتقا توانمندسازی و تعهدسازمانی کارکنان می باشد. این مطالعه توصیفی ازنوع همبستگی می باشد که در آن رابطه توانمندسازی با تعهدسازمانی مورد مطالعه قرارگرفته است. جامعه مورد مطالعه این پژوهش ۱۴۰ نفر از کارکنان رسمی و قراردادی شرکت ارتباطات سیار (اداره امورمشترکین مرکزی) می باشند. برای سنجش توانمندسازی از پرسشنامه توانمندسازی برگرفته از تست توانمندسازی اسپریتزر و برای سنجش تعهدسازمانی از پرسشنامه استاندارد می یروآلن استفاده شده است. با توجه به نوع و روش پژوهش از آزمون اسپیرمن وفریدمن برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. هر۴ فرضیه فرعی و فرضیه اصلی پژوهش در سطح اطمینان ۹۹ درصد مورد تایید قرار گرفتند، ولی احساس شایستگی در شغل با مقدار ۰.۴۲۶ بیشترین نقش را در ارتباط با متغیرتعهد سازمانی کارکنان شرکت ارتباطات سیار ایفا می کند و احساس معنی داربودن در شغل با ضریب همبستگی ۰.۳۲۱ در اولویت دوم قرار دارد و متغیرهای احساس داشتن حق انتخاب و احساس موثر بودن در شغل به دلیل بیشتر بودن بودن مقدارسطح معنی داری آزمون از ۰.۵۰ در مدل رگرسیونی معنی دار نیستند.

کلیدواژه ها:

: توانمندسازی روانشناختی ، احساس شایستگی ، احساس موثربودن ، تعهدسازمانی ، شرکت ارتباطات سیار