مقایسه نسبت عملکرد کانسنتریکی عضلات همسترینگ به چهارسررانی در ورزشکاران و غیر ورزشکاران زن

مقدمه و هدف : نسبت قدرت همسترینگ به چهارسررانی ( H/Q ) یکی از مهم ترین عوامل خطرزای انواع آسیب های زانو به شمار می آید. هدف از انجام این تحقیق، مقایسه میزان H/Q در زنان ورزشکار و غیرورزشکار بود.   مواد و روش ها : آزمودنی های این تحقیق ۲۸ زن ورزشکار(۱۶ والیبالیست و ۱۲ تکواندوکار) با میانگین سن، قد و وزن ۰۳/۵ ± ۲۱/۲۰سال، ۷۳/۵ ± ۴۸/۱۶۳سانتیمتر و ۰۱/۷ ± ۷۴/۵۷کیلوگرم و ۱۲ زن غیرورزشکار با میانگین سن، قد و وزن ۹/۱ ± ۵/۲۱سال، ۱۹/۴ ± ۱۶۰سانتیمتر و ۶۴/۶ ± ۸/۵۲کیلوگرم بودند. برای ارزیابی پارامترهای عملکردی عضلات همسترینگ و چهارسررانی از دستگاه دینامومتر ایزوکینتیک کینکام استفاده شد. پس از مشخص شدن نرمال بودن توزیع داده ها(با استفاده از آزمون کولوموگروف اسمیرنوف) از آزمون تی مستقل برای بررسی اختلاف بین گروه ها استفاده شد( P < ۰.۰۵ ).   نتایج : تجزیه و تحلیل آماری داده ها نشان داد بین میانگین اوج گشتاور H/Q در ورزشکاران و غیرورزشکاران از لحاظ آماری تفاوت معناداری وجود ندارد.   نتیجه گیری : ورزش منظم به تنهایی عامل اصلی در تثبیت تعادل زانو نبوده و تمرینات ورزشی باید به گونه ای طراحی شوند که تعادل عملکردی عضلات همسترینگ و چهارسررانی جهت پیشگیری از آسیب زانو برقرار شود.

کلیدواژه ها:

H/Q ، همسترینگ ، چهارسررانی ، اوج گشتاور ، انقباض درون گرا