ارزیابی نشانه های رفتاری آسان و دشوار و برخی عوامل مرتبط با آنها در یکصد کودک ۶-۳ ساله مراجعه کننده به کلینیک دندانپزشکی دانشگاه

مقدمه آشنائی با ویژگی های رفتاری کودکان و پیش بینی واکنش ها و عملکرد آنان در موقعیت های مختلف بویژه در کلینیک های دندانپزشکی اهمیت زیادی در موفقیت اقدامات تشخیصی و درمانی –  نخستین ملاقات بطور اخص و جلسات بعدی بطور اعم – دارد. در این مطالعه مهمترین نشانه ها و عواملی که برای این آشنائی و  نحوه آمادگی درمانگر اهمیت دارند، مورد بررسی قرار گرفته اند. مواد و روشها این مطالعه توصیفی – مقطعی در نیمسال دوم تحصیلی ۸۲-۸۱  در کلینیک دندانپزشکی دانشگاه مشهد بر روی یکصد کودک ۶-۳ ساله (۵۰ پسر و ۵۰ دختر) که از نظر جسمی و روانی فاقد بیماری یا اختلال جسمی و روانی بوده و بطور تصادفی انتخاب شده بودند انجام گرفت. وضعیت جسمی و روانی و ضریب هوشی کودکان بر اساس مصاحبه و معاینه بالینی و معیارهای رشد طبیعی بررسی شده و همزمان، چگونگی رفتار و واکنش های هر کودک در سه ملاقات متوالی بر مبنای طبقه بندی رفتاری فرانکل ارزیابی گردید و داده های بدست آمده بوسیله نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها بر اساس تجزیه و تحلیل داده ها، شیوع نشانه های رفتاری دشوار ۴/۱۰ درصد و نشانه های رفتاری آسان ۱/۴۰ درصد بوده و بقیه کودکان یعنی ۵/۴۹ درصد آنان دارای آمیخته ای از ویژگی های رفتاری دشوار و آسان می باشند. این نتایج با شیوع رفتاری کاملا منفی و کاملا مثبت مطرح شده در طبقه بندی فرانکل، ارتباط بسیار  نزدیکی داشته ولی هر یک از رفتارهای ارزیابی شده در این مطالعه، ارتباط معنی داری با تفاوت سنی والدین با همدیگر یا کودک، نوع اشتغال والدین و رتبه تولد فرزند،  نداشته است. نتیجه گیری با توجه به نشانه های فعلی و سوابق رفتاری کودک که از مشاهده، معاینه و شرح حال بدست می آیند، می توان اقدامات لازم و برخورد متناسب با هر کودک مراجعه کننده به کلینیک دندانپزشکی را تدارک دیده، پیش بینی کرد و از اتلاف وقت و انرژی روانی و یا رسیدن آسیب های احتمالی به درمانگر، کودک و والدین، جلوگیری بعمل آورد.

کلیدواژه ها:

دندانپزشکی ، کودک آسان ، کودک دشوار ، رفتار