بررسی عملکرد گروه های آموزشی و معلمان در آموزش و پرورش ایران و تاثیر آن بر کیفیت آموزشی در مدارس

از آنجا که ساماندهی فعالیت کارکنان در قالب گروه ها باعث افزایش هم اندیشی و بالا بردن توان علمی، برنامه ریزی و تعامل افکار می شود و از این طریق وظایف سازمانی به صورت مطلوب تر انجام می گیرد، مدیران می توانند با تشکیل گروهها ضمن استفاده از پتانسیل و توان افراد متخصص دارای توانایی های مرتبط، فعالیت کارکنان را در جهت اجرای اهداف سازمان و رساندن توانایی آنها به حداکثر ممکن محقق نمایند. بی شک سازمان های آموزشی از جمله سازمان هایی هستند که به دلیل نوع فعالیت و ماهیت کارها نیاز بیشتری به تلاش و فعالیت های گروهی دارند و این موضوع در مدارس خارج از کشور به دلیل وجود شرایط خاص خود از اهمیت ویژه ای برخوردار است. گروه های آموزشی در یک نگرش مثبت باید صافی آموزش و تسهیل کننده فرایند یادگیری باشند . هر کدام از اعضای گروه های آموزشی با توجه به دیدگاه مدیران باید کارشناس خبره ای در خصوص طراحی آموزشی ، طراحی سوال ،بودجه بندی کتاب ،تحلیل محتوای کتاب درسی و معلم خوبی از نظر تدریس و نظریه پرداز موثری برای آموزش و پرورش باشند .در دیدگاه مثبت مدیران ،گروه های آموزشی می توانند به عنوان پایگاه های علمی ، مرکز تصمیم گیریها و تصمیم سازی ها باشند و همچنین باید کارشناس ، راهنما و ناظر آموزش تسهیل کننده امر آموزش باشند.

کلیدواژه ها:

گروه های آموزشی ، معلمان ، مدارس ، ساماندهی ، مدیران ، آموزش و پرورش