تناسب دفاع با حمله در دفاع مشروع در فقه امامیه و حقوق موضوعه

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 902

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSLJ-8-3_003

تاریخ نمایه سازی: 1 شهریور 1402

چکیده مقاله:

حالت دفاع موقعیت فردی است که برای حفظ مصلحت و منفعتی مهم و یا دفع مفسده ای عظیم، مرتکب رفتاری میشود که در شرایط عادی ممنوع می باشد. یکی از ارکان و بند های مهم دفاع مشروع رعایت مراحل دفاع با توجه به حمله مهاجم می باشد که در فقه امامیه و حتی در سایر مذاهب اسلامی (مذاهب اربعه) به عنوان قاعده الاسهل فالاسهل و درحقوق از آن به عنوان تناسب یاد می شود. به طوری که عرف، جرم ارتکابی را بسیار شدید تر از ارزش مورد تهاجم نداند و طرفین (مدافع مهاجم) مسلح به سلاحی شبیه به یکدیگر باشند. تمامی فقهای امامیه و حتی مذاهب اربعه تعریفات یکسانی را از تناسب دفاع با حمله ارایه نموده اند وتنها برای روشن شدن موضوع مصداقها و مثالهای متفاوتی را بیان کرده اند.

نویسندگان

افشین انواری فاراب

کارشناس ارشد فقه مقارن و حقوق جزای اسلامی دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران مرکز

محسن محمدی

کارشناس حقوق و کارشناس علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز