بررسی سلامت روانی و میزان عزت نفس دانشجویان سال اول و آخر یک آموزشگاه نظامی

اهداف: هدف از این پژوهش بررسی میزان سلامت روانی و عزت نفس دانشجویان سال اول و آخر یک آموزشگاه نظامی بود. روش ها: تحقیق حاضر از نوع علمی- مقایسه ای بود. تعداد ۵۵ نفر از دانشجویان سال اول و ۵۵ نفر از دانشجویان سال آخر یک آموزشگاه نظامی به صورت داوطلبانه برای حضور در تحقیق انتخاب شدند، که همگی پرسشنامه سلامت روانی (GHQ-۲۸) و فرم اصلاح شده پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت را تکمیل نمودند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تی مستقل در سطح معنی داری ۹۵/۰ استفاده شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان می دهد، که دانشجویان سال آخر از بین مقیاس های سلامت روانی، در علائم اضطراب و اختلال خواب، و نیز علائم افسردگی به میزان معنی داری در شرایط بهتری نسبت به دانشجویان سال اول قرار داشتند، اما تفاوت معنی داری از لحاظ نمرات عزت نفس مشاهده نشد. از سوی دیگر بین سلامت روانی و عزت نفس هر دو گروه دانشجویان سال اول و آخر ارتباط معنی داری وجود دارد (۰۵/۰p < ). نتیجه گیری: برنامه ها و فرآیند آموزشی موجود در این آموزشگاه موجب ارتقاء سلامت روانی دانشجویان شده است، که این امر خود موجب افزایش عزت نفس آنها نیز خواهد شد. با توجه به قرار گرفتن دانشجویان در سنین جوانی و احتیاج به شکل گیری شخصیت و ثبات در عرصه های مسوولیت پذیری های آینده، و نیز با توجه به ماهیت برنامه های آموزشی موجود، این افراد نیاز بالایی به انجام فعالیت های جسمانی و حرکتی دارند. زیرا فعالیت جسمانی باعث بهبود سلامت روانی و بالا رفتن عزت نفس در آنها می شود. .

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، عزت نفس ، دانشجویان افسری