بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی در بین کارکنان فرودگاه

اهداف: هدف از این پژوهش بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان فرودگاه های نظامی بود. روش ها: روش این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. ۹۲ نفر از کارکنان مراقبت پرواز فرودگاه های نظامی استان تهران (۳۳/۳۳ %) کنترلر های بخش رادارای، ۶۷/۴۶ % کنترلرهای برج کنترل و ۲۰ % کنترل های تقرب پروازی) به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسش نامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (۱۹۹۳)، تعهد سازمانی می یرز و همکاران (۱۹۹۳) و فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۱) بودند. داده های پژوهش با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار SPSS۱۹ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.    یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که عدالت سازمانی از میانگین ۶۷/۴۵ و انحراف معیار ۱۷/۱۷، فرسودگی شغلی ۶۷/۶۸ و انحراف معیار ۱۷/۴ و تعهد سازمانی از میانگین ۱۴/۶۵ و انحراف معیار ۹۳/۴ برخودار است. همچنین، بین عدالت سازمانی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی ۵۰۷/۰ و مقدار اعداد معناداری ۴۳۶/۱۳ رابطه ای مثبت و معناداری، بین عدالت سازمانی و فرسودگی شغلی برابر است با ضریب بارعاملی ۵۵۹/۰- و مقدار اعداد معناداری ۹۹۴/۹ - و بین فرسودگی شغلی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی ۵۲۱/۰- و مقدار اعداد معناداری تی، ۵۶۳/۱۲- رابطه ای منفی و معناداری وجود دارد.   نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، چنین بر می آید که عدالت سازمانی نقش مهمی در کمک به مدیران صنعت هوانوردی کشور جهت شناسایی نقاط ضعف و با برطرف کردن آن ها موجب افزایش ضریب ایمنی پروازها دارند.

کلیدواژه ها:

عدالت سازمانی ، فرسودگی شغلی ، تعهد سازمانی ، مراقبت پرواز