بررسی رابطه انگیزش شغلی و همدلی در پرستاران شاغل در نیروهای مسلح

زمینه و هدف: انگیزش یکی از ابزارهای مهم در برانگیختن پرستاران، برای ارائه مراقبتی همدلانه و ایمن در شرایط دشوار کاری و در بحران ها می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه انگیزش شغلی و همدلی در پرستاران شاغل در نیروهای مسلح انجام شد. روش ها: مطالعه توصیفی-همبستگی و مقطعی حاضر در سال ۱۳۹۳ بر روی ۱۰۲ پرستار شاغل در نیروهای مسلح انجام گرفت. نمونه گیری به روش سرشماری و در یک بیمارستان تابعه نیروهای مسلح در شهر شیراز با تعداد انجام شد. جمع آوری داده ها با پرسشنامه همدلی جفرسون و پرسشنامه استاندارد انگیزشی- بهداشتی هرزبرگ و با پایایی بین ۰/۵۸ تا ۰/۸۹ انجام شده و داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۲ و با آزمون های آماری توصیفی و استنباطی و همبستگی خطی پیرسون در سطح معناداری P < /span> کمتر از ۰/۰۵ موردتجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین انگیزش ۸۶/۴۰ از نمره کل ۱۵۰ و میانگین همدلی ۶۵/۰۱ از نمره کل ۱۰۰ بود، اکثریت پرستاران از نظر انگیزش (۶۳/۷%) و همدلی (۸۱/۴%) در سطح متوسط قرار داشتند. بین انگیزش و همدلی همبستگی مثبت و معنادار ولی ضعیفی وجود داشت (P= ۰.۰۴۹ و r=۰.۱۹۸). بین متغیرهای جمعیت شناختی و سطوح انگیزش و همدلی ارتباط معنا داری وجود نداشت (p<۰.۰۵). نتیجه گیری: با توجه به سطح متوسط انگیزش شغلی و همدلی در پرستاران و ارتباط مثبت بین این دو متغیر، مدیران می توانند با ارتقاء انگیزش پرستاران موجبات بروز رفتارهای همدلانه آنها و بهبود کیفیت مراقبت های پرستاری را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

Job Motivation ، Empathy ، Military Nurses