رابطه تاب آوری و عمل به باورهای دینی با اضطراب و افسردگی در سربازان

زمینه و هدف: همواره تحقیقات نشان می دهد که نظامیان بیشتر از افراد غیرنظامی درمعرض آسیب های روانی قرار می گیرند از این رو پژوهش حاضر بدنبال آن است که رابطه بین تاب آوری و عمل به باورهای دینی با اضطراب و افسردگی درمیان سربازان را مطالعه نماید. روش ها: تحقیق حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن شامل سربازان وظیفه (محدوده سنی ۲۹ تا ۱۸ سال) که حداقل دارای مدرک دیپلم بوده و در ماه های بهار و تابستان سال ۱۳۹۳ مشغول به انجام خدمت وظیفه عمومی در شهر قم می باشند. شیوه انتخاب نمونه­ ها، تصادفی طبقه ای بود. پرسشنامه های اضطراب و افسردگی بک، عمل به باورهای دینی معبد، تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISk) توسط سربازان تکمیل شد. برای تحلیل دادهها، از نرم افزار SPSS۱۶ استفاده شد. یافته ها: میانگین سنی ۲۱۵ سرباز ۵/۲± ۶/۲۱ سال بود. ارتباط معکوس بین تاب آوری و عمل به باورهای دینی با اضطراب و افسردگی وجود داشت (p= <۰/۰۵). با کاهش یک واحد در تاب آوری سربازان، میزان اضطراب آنان به میزان ۳۸۶/۰ افزایش پیدا می کند. همچنین افزایش یک واحد در متغیر تاب آوری باعث کاهش افسردگی به میزان ۳۵۷/۰ می شود. از طرفی افزایش یک واحدی در متغیر عمل به باورهای دینی، باعث کاهش افسردگی به میزان ۱۰۸/۰ گردیده است و کاهش یک واحدی در عمل به باورهای دینی به میزان ۲۷۸/۰ اضطراب سربازان افزایش می یابد. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که تاب آوری و عمل به باورهای دینی نقش بسزایی در کاهش میزان افسردگی و اضطراب سربازان دارد. لذا می ­توان اثرگذاری باورهای دینی و تاب آوری بر سلامت روانی سربازان را گوشزد کرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، عمل به باورهای دینی ، اضطراب ، افسردگی