تبیین متن گونگی و روابط میان متنی در معماری

متن و متن گونگی، در تمام زمینه هایی که مخاطب با خوانش پدیده ها مرتبط بوده، جاریست. مخاطب در خوانش پدیدارهای اجتماعی(مانند معماری)؛ با محصولی چندوجهی و چندمتنی و فاقد معنای غایی مواجه می شود که آن محصول دربردارنده مجموعه ای از معانی و قرائتهاست. در این مقاله، متن و متن گونگی در معماری تبیین شده و خوانش متن از منظر ساختارگرایانه و پساساختارگرایی تشریح داده شده و مورد قیاس قرارگرفته اند و درنهایت باتوجه به ماهیت چندآوایی متن و روابط چندمتنی، به مصادیق هریک در حوزه معماری اشاره شده و خصوصیات متنیت در معماری مورد بررسی قرارگرفته است. معماری از لایه های متعددی از معنا تشکیل شده و مخاطب با توجه به جایگاه اجتماعی و سطح شناخت خود، به معناسازی برای متن هر طرح معماری می پردازد. معانی در لایه های طرح شناورند و به صورت استعاری، کنایی، بازتابی، دگرگون، ناکرانمند و باتوجه به زاویه دید مخاطب از لایه ای به لایه دیگر می پرند و گستردگی معنای طرح را ممکن می سازند.

کلیدواژه ها:

متن معماری ، خوانش متن معماری ، متن گونگی ، روابط چندمتنی ، فرامتن