بررسی هنر و عرفان در معماری ایرانی (مطالعه موردی : مسجد شیخ لطف الله )
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 200
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCSAC07_076
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1402
چکیده مقاله:
حس تعلق به مکان همواره از اهمیت ویژه ای برای استادکاران و معماران با معماری ایرانی اسلامی برخوردار بوده است . نگاهی اجمالی به تاریخ هنر اسلامی نشان می دهد که تصوف و عرفان از دیرباز از مهمترین جریان های فکری و معنوی تاثیرگذار بر هنر و معماری ایرانی بوده اند. بر این اساس، بازخوانی مفاهیم نمادین و نشانه شناسی عرفانی و معنوی و جستجوی انعکاس آنها در پیکره معماری ، دستوری واجب است که در فرآیند طراحی معماری باید مورد توجه قرار گیرد. در این پژوهش ، نگارندگان تلاش کرده اند تا با استفاده از روش های استنتاجی - تحلیلی و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و مشاهدات تجربی ، نشانه شناسی عناصر کالبدی مسجد شیخ لطف الله اصفهان و رابطه آن با عرفان مولانا را بررسی کنند. این تحقیق نشان داد که مسجد شیخ لطف الله بر اساس آرای عرفانی مولانا ساخته شده است تا ارزشهای معنایی سطوح مختلف هستی را در شکل فیزیکی ، ساختار و پیکربندی آن نشان دهد. بر اساس یافته ها، بهرهگیری از عرفان مولانا، روح معنایی خدامحور را در پیکره عناصر معماری ایرانی منتشر می کند که همواره انسان را به یاد خانه واقعی خود، یعنی عالم بهشت می اندازد. از نظر مولانا ماهیت معماری فراتر از مادیات است و این تفکر خدامحور است که معماری را به بناهای باشکوهی تبدیل می کند.
نویسندگان
سمانه جعفرزاده چرندابی
دانشجوی کارشناسی ناپیوسته مهندسی حرفه ای معماری، دانشکده مهارت و کارآفرینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
پیمان نقی پور
دانشجوی کارشناسی ناپیوسته مهندسی حرفه ای معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران
شقایق تنباکوچی مقدمی
دانشجوی کارشناسی ناپیوسته مهندسی حرفه ای معماری، دانشکده مهارت و کارآفرینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
علیرضا اشرف نهند
کارشناس ارشد مهندسی معماری، مدرس دانشکده مهارت و کارآفرینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران