تدوین و آزمون مدل خودکارآمدی جمعی با اشتیاق شغلی و نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده معلمان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه خودکارآمدی جمعی با اشتیاق شغلی و نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده معلمان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره متوسطه شهرستان سنندج بودند که با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه کوکران تعداد ۱۹۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش جهت اندازه گیری متغیر خودکارآمدی جمعی معلمان از مقیاس شان- مور و بار، اشتیاق شغلی از مقیاس اساوفیلی و همکاران و برای اندازه گیری حمایت سازمانی از مقیاس آیزنبرگ استفاده شده است. همچنین کلیه تحلیل های آماری با نرم افزار SPSS و Smart PLS انجام شد. نتایج نشان داد که بین ابعاد خودکارآمدی جمعی با اشتیاق شغلی، بین حمایت سازمانی ادراک شده با اشتیاق شغلی و بین خودکارآمدی جمعی با اشتیاق شغلی با در نظر گرفتن نقش میانجی حمایت سازمانی ادراک شده رابطه وجود دارد (۰۱/۰>P). در نهایت می توان به این نتیجه رسید که از طریق حمایت سازمانی می توان اشتیاق شغلی معلمان را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی جمعی ، اشتیاق شغلی ، حمایت سازمانی ، معلمان متوسطه