بایسته ها و خواسته های مدنی در اشعار ملک الشعرا بهار و نمود ان در گردشگری فرهنگی

حقوق شهروندی و مدنی مجموعه ای از حقوق عمومی است که به شهروندان یک کشور با در نظر گرفتن دو اصل کرامت انسانی و عدالت تعلق می گیرد. آثار ادبی در هر دوره تاریخی بیان­کننده نگرش ها، آرمان­ها و ارزش های یک قوم می­باشند و خواسته­های مدنی یکی از آموزه­های اخلاقی و اجتماعی است که کم و بیش در این آثار دیده می شود. ملک الشعرا بهار یکی از شاعران مهم و تاثیرگذار در ادبیات دوره مشروطه و پهلوی اول می باشد. اهمیت این جستار در بررسی موشکافانه شاخص های خواسته های مدنی در دیوان اشعار بهار است که می تواند در تبیین الگوهای مناسب برای حاکمان موثر باشد و همه اقشار جامعه را نسبت به شناخت حقوق و تکالیف خود آشنا سازد. مطالبه حقوق شهروندی در ایران از دوره مشروطه به شکل جدی آغاز شد و ملک­الشعرا بهار در کنار دیگر شاعران آن زمان، این خواسته ها را در اشعار خود انعکاس داده است. این پژوهش با هدف بررسی برجسته ترین خواسته های مدنی در اشعار محمدتقی بهار و نمود آن در گردشگری فرهنگی به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که شاخص­ترین خواسته های مدنی در دیوان بهار یعنی آزادی، عدالت و حقوق زنان در کنار دیگر مقوله­ها نظیر رفاه اجتماعی، رفاه اقتصادی، بخشش، علم­آموزی، امنیت و ...  بیانگر اندیشه حق­جویانه ی ملک­الشعرا می­باشد.اهداف پژوهش:بررسی آشنایی ملک­الشعرای بهار با منشور حقوق شهروندی.بررسی اهمیت حقوق شهروندی در رونق گردشگری فرهنگی.سوالات پژوهش:آیا ملک­الشعرای بهار با منشور حقوق شهروندی آشنا بود؟رعایت حقوق شهروندی چه نقشی می تواند در توسعه گردشگری فرهنگی داشته باشد؟

کلیدواژه ها:

شعر بهار ، حقوق مدنی ، عدالت ، آزادی ، گردشگری فرهنگی